در ذكر محرمات رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله قسم دويم : از مخصوصات پيغمبر محرمات است و اين از براى كسب استعلاء و رفع فضائل است و اجر اجتناب از محرم افزون است از اجتناب مكروه ، و اين محرمات دوازده ( 12 ) است . اول : تحريم زكات است كه بر آن حضرت و آل او حرام است ، و خلاف كرده‌اند كه ديگر انبيا در اين خصيصه با او شريكند يا خاص آن حضرت است . دوم : خوردن سير و پياز و گندنا و ديگر چيزها كه رايحه بد دارد ، در اين امر نيز خلاف كرده‌اند ، بعضى از علماى عامه حرام و بعضى مكروه شمرده‌اند . سيم : اكل اغذيه در حالى كه متكى باشد . أمّا أنا فلا آكل متّكئا . علماى شافعيه گويند : بر آن حضرت نيز مانند امتان مكروه بود . چهارم : خط نوشتن به مدلول آيه مباركه : وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذاً لَارْتابَ الْمُبْطِلُونَ . « 1 » پنجم : شعر گفتن به دليل آيه مباركه : وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ وَ ما يَنْبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَ قُرْآنٌ مُبِينٌ « 2 » . و اگر بدون قصد موزون كردن كلامى از آن حضرت صادر شود يا رجزى فرمايد آن را شاعرى نگويند . ششم : بيرون كردن جامه جنگ بعد از پوشيدن چنان كه در قصّهء احد مذكور شد و ابن عباس از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله حديث كند كه فرمود : لا ينبغى لنبىّ اذا أخذ لامة الحرب و أذن فى النّاس بالخروج الى العدوّ أن يرجع حتّى يقاتل . هفتم : التفات به زخارف دنيا نكند به مدلول آيه : لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ . « 3 » هشتم : خائنه اعين و اشارت به سر و چشم نفرمود : چنان كه در قصّهء فتح مكه و امان عبد اللّه بن سعد مرقوم شد مىفرمايد : لا ينبغى لنبىّ أن يكون له خائنة الاعين . نهم : كسى را عطا كردن و هديه نمودن به قصد آنكه افزون از آنچه داده بگيرد به

--> ( 1 ) . سورهء عنكبوت ، آيه 48 . ( 2 ) . سورهء يس ، آيه 69 . ( 3 ) . سورهء حجر ، آيه 88 .